http://www.youtube.com/watch?v=DunGvUIAYBw

chapter 21

คุณเดินเข้าไปในร้านอาหารที่อยู่ด้านชั้นบนสุดของโรงแรม พนักงาน เดินมาถามเรื่องการจอง.ึ่งคุณได้บอกชื่อของเซนไป เขาพยักหน้ารับรู้พรางเดินนำไปที่โต๊ะ คุณให้ภาพของร่างสูงี่นั่งหันหลังรออยู่แล้วยิ่งรู้สึกหนักใจกังวลใจอย่างบอกไม่ถูก วันนี้แล้วสินะ ที่คุณต้องเลือกแม้คุณจะมีคำตอบที่แน่ชัดอยู่ในใจแล้วก็ตามที แต่มันไม่ง่ายเลยที่จะพูดมันออกไป ยิ่งต่อหน้าเขาด้วยแล้วมัยยิ่งดูยากขึ้นเป็น 2 เท่า คุณสูดหายใจลึกเข้าปอด ปั้นหน้ายิ้มเมื่อถึงที่โต๊ะ

“ดีใจที่คุณมานะครับ” เซนทักด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยนเหมือนวันแรกๆที่พวกคุณคบกัน ขณะที่คุณนั่งลงบนเก้าอี้ตัวตรงข้ามกับเขา พนักงานย่ืนเมนูให้คุณ

“ฮอตช้อตโกแลตค่ะ แค่นี่ก่อน”คุณหันไปสั่งโดยที่ไม่เปิดเมนูพนักงานจดและเดินจากไป

“คุณจะไม่สั่งอะไรมาทานสักหน่อยหรอ นี่ก็เวลามื้อค่ำแล้วนะ”เซนพูดพร้อมมองหน้าคุณ

“ไม่ดีกว่าคะ เซน เข้าเรื่องเลยดีกว่านะคะ”คุณเงียบไปสักพัก เซนจ้องมองมาที่คุณอย่างคาดหวัง “คำตอบของฉันคือ ไม่ค่ะ”คุณพูดมันออกไปในที่สุด แม้มันจะยากแต่นี่คือสิ่งที่ถูกต้องที่สุดแล้ว

“ทำไมกันหละ”เซนถามออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือน แววตาที่สั่นไหว

“เซน ฉันเคยบอกคุณไปแล้วว่า เรื่องของเรามันจบไปแล้ว เรื่องคืนนั้นมันเป็นแค่ความผิดพลาด”คุณกำลังจะพูดต่อแต่ บริกรก็เอาฮอตช้อตโกแลตที่คุณสั่งมาเสริฟ์เสียก่อน ทางด้านเซนเองกูดูเหมือนมีบางอย่างจะพูด แต่คุณทั้งคู่ก็เงียบรอจนบริกรเดินออกไปเสียก่อน

“คุณแน่ใจจริงๆหรอว่าคุณต้องการแบบนั้นนะ คุณแน่ใจจริงๆหรอว่าคุณไม่รักผมแล้วนะ เพราะผมคิดว่า ภาพที่สะท้อนออกมาจากแววตาของคุณมันเป็นภาพของผมนะ”เซนเลื่อนมือมากุมที่มือของคุณไว้แน่นเววตาที่สั่นระริกและมีน้ำใสๆที่คลอ

“เซน ฉันไม่ปฏิเสธเรื่องที่ว่าในใจของฉันยังมีคุณอยู่ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นหลักสำคัญขนาดที่ฉันถึงกับต้องคบคุณลับหลังแฮร์รี่นิคะ เอาเป็นว่าถ้าโชคชะตากำหนดให้เราต้องคู่กันจริงๆ ในอนาคตเราอาจจะมีโอกาสได้กลับมารักกันอีกก็ได้ ใครจะไปรู้ แต่ตอนนี้ เราเป็นแค่เพื่อนกันเถอะน่ะ หวังว่าคุณจะเข้าใจคำว่าเพื่อนกันจริงๆนะคะ เจอกันครั้งหน้าหวังว่าเราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันนะคะ ลาก่อนคะ” คุณดึงมือออกจากการกุมของเข้าอย่างช้าๆ ภาพของผู้ชายตรงหน้าของคุณน้ำตาใสๆไหลลงอาบแก้ม เป็นภาพที่คุณไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นจากผู้ชายอย่างเขาเลย แต่อย่างไรก็ตามคุณได้ติดสินใจเลือกในสิ่งที่ถูกต้องที่สุดแล้ว

คุณลุกขึ้นอย่างช้าๆ เดินไปต่งหน้าเข้ายกมือขึ้นปาดน้ำตาออกอย่างเผ่วเบา

“อย่าร้องไห้เพราะฉันเลยคะเซน ฉันเชื่อว่าไม่นานคุณก็จะลืมฉันได้เอง”คุณกัดฟังพูดออกมาอย่างยากลำบาก พรางก้มลงจูบที่แก้มเขาเบาๆ “ลาก่อนนะคะ”

จากนั้นคุณก็เดินจากไปอย่างไม่เหลียวหลังกับมาอีกเลย โชคดีที่ว่าฝั่งเซนนั่งหันหน้าไปไม่มีลูกค้านั่งอยู่เลย ทำให้ไม่มีใครสังเกตุเห็นใบหน้าของเขา ไม่งั้นคงเป็นที่แตกตื่น บอยแบรนชื่อดังแห่งเกาะอังกฤษน้ำตาอาบแก้มต่อหน้าของแฟนสาวของเพื่อนร่วมได้ลงข่าวหน้าหนึ่งแน่ๆ 

คุณใช้เวลาอยู่เที่ยวเล่นกับแฮร์รี่และครอบครัวของเขาอีก 1 สัปดาห์ นอกจากนั้นคุณยังมีโอกาสได้พบประเพื่อนสนิทของเขาที่ไม่ใช่สมาชิกของวงอีกด้วย แฮร์รี่ดูมีความสุขกับมันมากๆ นั่นเองก็ทำให้คุณรู้สึกสบายใจและดีใจไปด้วย จากนั้นคุณจึงกลับเมืองไทย อ่ออีกอย่างตั้งแต่วันนั้นที่ร้านอาหารคุณไม่มีโอกาศได้เจอเซนอีกเลย เขาเองก็ไม่ได้ติดต่อมาอีกเลยเช่นกัน มันอาจจะเป็นเรื่องดี เพราะแน่นอนว่าเราต้องการเวลาสำหรับเรื่องนี้ด้วยกันทั้งคู่

———————————————————

ZAYN’S

ตอนที่ผมเห็นว่าเธอยอมมาตามสัญญา ใจผมชื้นและเต้นเร็วด้วยความดีใจ แอบหลุดยิ้มและคิดเข้าข้างตัวเองไม่ได้ว่า คำตอบของเธอจะคือใช่ เธอจะเลือกผม แต่พอเธอเห็นเธอสั่งแค่น้ำมาแก้วเดียวมันก็ทำใหห้ความมั่นใจของผมลดลงทันที รอยยิ้มค่อยๆจางหายไปจากใบหน้าเมื่อสังเกตุเห็นสีหน้าที่จริงจังของเธอ และแววตาที่เปลี่ยนไปของเธอ

ทันทีที่ผมได้ยินคำว่าไม่อออกจากปากเธอ ถ้าผมไม่ได้นั่งอยู่คงจะทรุดลงไปกับพื้นเป็นแน่ มันอาจจะดูไม่น่าเชื่อแต่ ยอมรับเลยว่า ผู้หญิงคนนี้มีอิทธิพลกับผมมากว่าผู้หญิงทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตผมเลยก็ว่าได้ รวมถึงเพอร์รี่ที่ผมคิดว่าผมรักเขามากที่สุดแล้วนะ ยังไม่เท่าผู้หญิงตรงหน้าผมตอนนี้เลย

ผมไม่อาจสามารถกันน้ำตาได้อีกต่อไป เธอเป็นคนแรกและคนเดียวเลยที่ผมเสียน้ำตาให้เห็นต่อหน้า ผมพูดออกมาไม่เป็นประโยค ตัดพ้อต่อหน้าเธอราวกับคนบ้าแต่ดูเหมือนเธอจะตัดสินใจมาแน่วแน่แล้ว แม้น้ำใสๆจะไหลอาบเต็มแก้มผมทั้งสองข้าง เธอก็ไม่มีท่าทีที่จะอ่อนลงเหมือนทุกครั้ง ช่วงจังหวะที่เธอก้มลงจูบที่แก้มพร้อมกับกล่าวลานั้น มันเจ็บแปลบยิ่งกว่าคนเอามีมาแทงกันเสียอีก มันเจ็บปวดข้างในแบบที่บรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ถูก

ผมเคยชินกับการที่เป็นคนบอกจากลามากกว่าที่จะเป็นคนถูกบอกลามาโดยตลอด ยกเว้นแต่ตอนเพอร์รี่ แต่มันก็ไม่ได้เจ็บปวดอะไรถึงขนาดนี้จริงๆ หลังจากที่เธอเดินจากไปโดยไม่หันกลับมา ผมทิ้งตัวเองจมอยู่กับน้ำตาและความเจ็บปวดที่ได้รับอยู่แบบนั้นเกือบ 2 ชั่งโมง หลังจากที่ผมพอที่จะตั้งสติกับเรื่องที่เกิดขึ้นได้ ผมก็กลับออกจากร้านอาหารนั้นและตรงไปหาเพื่อนรักอย่าง แดนนี่ ระบายให้เขาฟังพร้อมดื่มไปด้วย ฟังเพลงของนักร้องคนโปรดอย่าง Mario - How do I breathe ซ้ำไปซ้ำมา จำนวนขวดเบียร์ที่มีมากเกินกว่าจะนับไหว ผมก็ผล็อยหลับไปเพราะฤทธิ์ของแอกฮอล์ 

หลังจากวันนั้นมีอยู่เช้าวันนึงผมตามไปรอพบเธอที่โรงแรมหวังจะได้เจอและคุยกัน เอาจริงๆแล้วผมแอบบหวังว่าเธอจะเปลี่ยนใจ แต่ภาพที่เห็นคือแฮร์รี่ที่ออกมาจากห้องเธอ แต่ที่สำคัญคือสภาพของเธอและรอยคิสมาร์คที่อยู่ตรงซอกคอเธอนั้นทำให้ผมถึงกับจุกและตกอยู่ในภวังค์ จิตนาการไปต่างๆนานา

(ภาพในจิตนาการเซนของคุณและแฮร์รี่)

ผมรีบหลบไปที่บันไดหนีไฟทันทีที่แฮร์รี่กำลังตรงมาทางลิทฟ์ ผมกลับไปที่ห้องของแดนนี่ด้วยสภาพราวกับคนไร้สติ ภาพที่เธอจูบลาแฮร์รี่และรอยคิสมาร์คนั่นยังติดตาผมอยู่เลย 

ผมตรงไปที่ตู้หยิบแก้วและเหล้าออกมาก่อนจะนั่งดื่มแม้มันจะยังเช้าอยู่ก็ตาม และมันก็เป็นอีกวันที่ผมดื่มและเสียน้ำตาให้กับเรื่องเดิมๆอีกแล้ว แก้วแล้วแก้วเล่า ภาพนั้นมันก็ยังไม่จางหายไปจากหัวผมสักที จากนั้นสติผมก็ค่อยๆจางหายไปและฟุบลงกับโต๊ะ

ทางด้านแดนนี่มองเพื่อนรักที่ดื่มมากจนเมาไม่รู้เรื่องและหลับไปและส่ายหัว

”(ชื่อคุณ)” เซนพรึ่มพร่ำชื่อคุณออกมา

“เซน แกคงจะรักเธอมากจริงๆสินะ เฮ้อ”หลังจากที่เขาแบกเซนเข้าไปที่ห้อง ก็กลับออกมาจัดแจงเก็บข้าวของที่วางกระจัดกระจายอยู่ให้เข้าที่เข้าทาง

—————————————————————

9 เดือนต่อมา

“แกน่ะ จะเสร็จยังทางโรงพยาบาลโทรมาบอกว่า (ชื่อคุณ) อีก 30นาทีก็จะเข้าห้องคลอดแล้วนะ” เสียงเลียมตะโกนดังออกมาจากรถ

“เสร็จแล้วๆ” ร่างสูงตะโกนกลับมาเสียงดัง เพียงไม่กี่วินาที่ต่อมาทั้งเซนและแฮร์รี่ก็ก้าวขึ้นรถและมุ่งหน้าไปที่โรงพยาบาลชื่อดังใจกลางเมืองลอนดอนทันที

หลังจากที่พวกหนุ่มๆแสดงคอนเสิร์ตเสร็จ พอลก็บอกพวกเขาว่าทางโรงพยาบาลได้โทรมาบอกว่าคุณกำลังจะเข้าห้องคลอดแล้ว ซึ่งทำให้ร่างสูงถึงกับดีใจจนทำอะไรไม่ถูกจริงๆ ตื่นเต้นไปหมด

“เป็นไงดีใจป่ะจะได้เป็นพ่อคนแล้ว”ไนออลถามขึ้นระหว่างทาง

“ดีใจดิ” เซนและแฮร์รี่ตอบกลับมาพร้อมกัน

“เมื่อไหร่จะถึงสักทีว่ะเนี่่ย” ร่างสูงถามขึ้นด้วยท่าทีที่กระสับกระส่ายได้ด้วยความตื่นเต้น

“ใจเย็นๆหน่า”ลูอิสยกแขนขึ้นโอบทั้งสองที่นั่งขนาบข้างเขาเป็นเชิงปลอบใจ

ไม่กี่นาทีต่อมาก็ถึงจุดหมายหนุ่มๆทั้ง 5คนวิ่งไปที่หน้าห้องคลอดอย่างรวดเร็ว เพราะมันค่อนข้างจะดึกทำให้คนไม่ค่อยเยอะและสนใจพวกเขาเท่าไหร่มากนัก

“ไม่ทราบว่าคนไหนเป็นคุณพ่อเด็กคะ”พยาบาลหน้าห้องถามขึ้น

“ผมครับๆ”ร่างสูงตอบขึ้นด้วยเสียงหอบๆ

“งั้นเชิงทางนี้คะ”พยาบาล็เดินนำร่างสูงไปพบคุณถูกพามาที่ห้องคลอดก่อนแล้ว

to be continue…

Chapter 17

[ชุดสำหรับ concert : http://www.polyvore.com/bl_concert/set?id=47612213 ]

อากาศช่วงนี้อบอุ่นเป็นพิเศษ ถึงแม้จะเริ่มเย็นขึ้นมาบ้างแล้วก็เถอะ คุณจับบานเลื่อนประตู้เสื้อผ้าของคุณก่อนจะเลื่อนมันออกอย่างช้าๆ คอลเลคชั่นเสื้อผ้ามากมายจากหลายแบรนด์ที่คุณสะสมไว้ปรากฏให้เห็น ไม่ว่าจะเป็น H&M TOP SHOP หรือ Jack Wills แต่ถึงจะมีเสื้อผ้ามากมายให้คุณเลือกแต่คุณก็ยังต้องการที่จะซื้อชุดใหม่สำหรับที่จะใส่ไปงานคอนเสิร์ตคืนนี้อยู่ดี

โทรศัพท์ที่สั่นเตือนอยู่ในกระเป๋ากางเกงของคุณทำให้คุณลวงหยิบขึ้นมาเช็คดู ก็ถอนหายใจและจ้องมองไปที่หน้าจอโทรศัพท์อย่างเซ็งๆ มันไม่ใช่สั่นเตือนจากข้อความแต่กลับเป็นการเตือนจากทวิตเตอร์ คุณแอบกลั้นหายใจและหวังว่านี่จะไม่ใช่จากพวกเขา one direction อีกเลย คุณถอนหายใจอีกครั้งอย่างโล่งออกเมื่อพบว่า มันไม่ใช่การทั้ง one direction หรือ แฟนๆของพวกเขา แต่มันมาจาก เดเนียล แฟนสาวของเลียม
 
@DaniellePeazer: แล้วเจอกันที่คอนเสิร์ตคืนนี้นะจ๊ะ สาวน้อย @ชื่อทวิตคุณ!! J xx 

คุณเม้มปากแน่นพยายามอย่างมากที่จะไม่ให้หลุดยิ้มออกมาท่ามกลางห้างคนเดียวแบบนี้ ก่อนจะยัดโทรศัพท์กลับลงไปที่เดิมในกระเป๋าหลังของกางเกง คุณไม่ได้ตอบอะไรพี่เดเนียลไปเพราะอาจจะทำให้แฮร์รี่เห็นได้ คุณต้องการที่จะทำให้เขาเชื่อมั่นในตัวเองต่อไปว่าเขานะถือไพ่เหนือกว่าว่ายังไงคุณไม่มีทางทีจะไปที่คอนเสิร์ตคืนนี้นะสิ คุณต้องการที่จะเห็นใบหน้าที่ตกใจของเขาเมื่อพบว่าคุณในคืนนี้ รอที่จะหัวเราะเยาะเขาที่ต้องเป็น ผู้แพ้ สำหรับการพนันครั้งนี้ไม่ไหวแล้ว

ขณะที่คุณกำลังคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อนสายตาก็พบเข้ากับชุดๆนึงที่ถูกใจมาก มันเป็นชุดเดสชที่สวยที่สุดในบรรดาที่คุณเคยเจอเลย เป็นชุดที่มีสีเขียวอ่อนแบบลูกมะนาวเลย  คุณรีบก้าวเท้าตรงไปที่ชุคนั้นทันทีโดยไม่สนว่าจะชนกับใครไปบ้าง เมื่อถึงคุณยกมือขึ้นสัมผัสชุดอย่าเผ่วเบาและมีความสุขและจินตนาการมิกซ์การแต่งตัวในหัว มันน่าจะเข้ากับเสื้อสูทสีขาวที่คุณมีอยู่ด้วย

 คุณเลือกหาไซน์ของคุณทันทีจากนั้นก็ตรงไปที่ห้องลองเสื้อ และเมื่อคุณลองมันคุณตัดสินใจที่ซื้อทันที คุณคิกว่ามันเหมาะกับคุณมากจริงๆ คุณกลับออกมาจากร้านนั้นและตรงกับบ้านพร้อมกับด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มตลอดทาง

เซนได้บอกกับคุณเมื่อวานนี้ว่าเดี๋ยวเขาจะส่งคนขับรถมารับคุณที่แฟลตและพาไปที่งานคอนเสิร์ต คุณนั่งรออย่างตื่นเต้นหลังจากเตรียมตัวเสร็จเรียบร้อยตั้งแต่หัววันแบบนี้ คิดมากไปหมดว่านี้ตังคุณจะแต่งตัวดูเว่อร์ไปไหมนะ ทรงผมนี้โอเคหรือยัง หรือไม่ก็แต่งตาเข้มไปหรือเปล่าบ้างหละ คุณนั่งอยู่บนโซฟาเคาะเท่าเป็นจังหวะอย่างกังวล และก็พยายามจะไม่เผลอกันเล็บตัวเองที่เพิ่งจะทาไปด้วยสีฟ้าพาสเทล

หลังจากคิดอะไรเรื่อยเปื่อยไปต่างๆนานา ก็มีเสียงอ๊อดก็ดังขึ้นทำให้คุณหลุดจากพะวังและเดินไปที่speaker phone และกดปุ่มเพื่อดูว่าเป็นใครกันที่มา 

“นั่นใครคะ?”คุณถามออกไปราวกับกระซิบ คุณกลืนน้ำลายขณะที่ปลายสายตอบกลับมา

“ผมมาที่นี่เพื่อรับ (ชื่อคุณ) ตามที่ คุณเซนได้บอกไว้นะครับ”คุณเห็นใบหน้าเขาก็จำได้ทันทีว่าเป็นคนเดียวกับที่มารับคุณคราวก่อนที่ไปที่ผับคืนนั้น แต่คุณไม่มันใจนักว่าเขาชื่ออะไรกันแน่? อาจจะเป็ร ดาร์เรล? หรือ เดวิด? สักอย่างเนี่ยหละ คุณเลือกคิดเกี่ยวกับมันก่อนจะบอกเขาไปว่ากำลังจะลงไปเดี๋ยวนี้หละ คุณคว้าเอากระเป๋าถือสีโอรสมาและปิดไฟในห้องให้เรียบร้อย ก่อนจะออกจากห้องและปิดประตูพร้อมล็อคมันให้เรียบร้อย เก็บกุญแจใส่กระเป๋าและรีบลงไปด้านล่างทันที

ทางด้านหลังเวทีของพวกหนุ่มขณะที่คุณกำลังเดินทางไปหาพวกเขานั้น

(ปล. ต้นฉบับไม่มีน้า เพิ่มเติมเพื่ออรรถรต ของผู้แปลโดยเฉพาะ A.,A)

และคุณก็นึกชื่อของเขาได้ทันทีเมื่อเห็นหน้าเขาชัดๆอีกครั้ง ใช่แล้ว เดเมนไงชื่อของเขานะ คุณคลี่ยิ้มบางๆให้พรางพยักหัวเป็นเชิงขอบคุณเขาที่เปิดประตูรถรอไว้ให้ เราพูดคุยกันนิดหน่อยระหว่างทางเพื่อไม่ให้บรรยายกาศมันเงีบบเกินไปมากนัก การจราจรในลอนดอนคืนนี้ไม่ค่อยหนาแน่นมากนักทำให้คุณจะถึงสถาณที่จัดงานเร็วกว่ากำหนด นั่นเป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างยิ่ง เพราะคุณเองต้องการเวลาเตรียมตัวอีกสักหน่อยสำหรับคำ่คืนนี้

“อ่าฮ่า ดูท่าพวกหนุ่มจะสนอกสนใจคุณมากเป็นพิเศษใช่ไหมเอ่ย ?”เดเมนเหลือบมองคุณผ่านทางกระจกมองหลัง คุณยิ้มแห้งๆกลับไปและหลุบสายตาลงเล็กน้อย

“มั้งคะ” คุณยักไหล่เล็กๆ “ คือหมายถึงว่าพวกเขาเอาแต่ตื้อไม่เลิกกันสักทีให้มางานคืนนี้เท่านั้นนะคะ”คุณมองไปที่เขาผ่านกระจกมองหลัง เขากำลังอมยิ้มและหัวเราะกับคำพูดของคุณ คุณไม่รู้ตะทำอย่างไงก็ได้แต่หัวเราะตามเขาไป ก่อนจะเลื่อนสายตาออกไปมองวิวที่ด้านนอกสองข้างทาง แสงไฟจากบรรดาตึกสูงมากมายในเมืองลอนดอน

คุณเงยหน้ามองไปที่วิวด้านนอกอย่างเหมอลอยจนกระทั่งคุณรู้สึกว่าเปลือกตาคุณเริ่มหนักขึ้นและมันค่อยๆปิดลงอย่างช้าๆ คุณไม่รู้ว่าตอนนี้มันกี่โมงกันแล้ว แค่แค่คุณรู้สึกเหนื่อยและเพลียกับหลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้นมาตลอดหลังจากที่ได้รู้จักกับพวกเขา สักพักใครพวกเราก็มาถึง เดเมนทำเสียงไอเล็กเป็นสัญญาณให้คุณรู้สึกตัว คุณลืมตาขึ้นอย่างช้าและสะบัดหัวไปมาเล็กน้อยให้ตื่นอย่างเต็มที่

“Miss (ชื่อคุณ) พวกเราถึงแล้วครับ”คุณพยักหน้าเชิงรับรู้และนั่งรอจนกระทั่งเขามาเปิดประตูให้ คุณขอบคุณเขาอีกครั้ง และฟังเขาอธิบายว่าต้องไปที่ไหนเพื่อที่จะไม่เจอกับบรรดาแฟนๆของพวกเขา

ที่ที่คุณต้องไปคือประตูด้านหลังและพบกับการ์ด 2 คนจากนั้นก็ให้บอกชื่อคุณกับพวกเขาแล้วจากนั้นพวกเขาจะพาคุณไปหา พอล ผู้จัดการวงของวันไดเรคชั่น หลังจากนั้นพอลจะเป็นคนพาคุณไปที่หลังเวที

คุณทำตามอย่างที่เดเมนบอกทุกอย่างเรียบร้อยไปได้ด้วยดี ขณะนี้คุณกำลังเดินตามพอลที่กำลังเดินนำคุณไปที่นั่งของคุณ คุณรู้สึกได้ถึงจังหวะการเต็มของหัวใจที่เร็วขึ้นราวกับว่ามันจะระเบิดออกมาอย่างไงอย่างงั้น นี่เป็นการมาดูคอนเสิร์ตครั้งแรกในชีวิตคุณเลย คุณไม่รู้เลยว่าจะต้องทำอะไรต่อไปดี

คุณคิดว่าพวกหนุ่มน่าจะพร้อมสำหรับค่ำคืนนี้กันแล้วเพราะว่าตลอดทางคุณได้ยินเสียงดนตรีและเสียงกรี๊ดดังสนั่นของบรรดาแฟนครับพวกเขา คุณสูดหายใจเข้าลึกๆครั้งแล้วครั้งเล่าขณะที่เสียงดนตรีเริ่มชัดเจนมากขึ้นเข้ามาเรื่อยๆ ในที่สุดพอลก็กระซิบที่ข้างหูของคุณบอกว่าถึงที่แล้ว คุณพยักหน้าเชิงรับรู้ คุณจ้องมองไปที่เขาด้วยสายตาอ้อนวอนเพื่อที่จะให้เขาอยู่เป็นเพื่อนและบอกว่าคุณต้องทำอะไรต่อไป แต่มันไม่เป็นอย่างนั้น พอลเดินจากไปอย่างดื้อ ทิ้งให้คุณยืนงงอยู่คนเดียว

คุณบ่นพรึมพร่ำกับตัวเองก่อนจะตัดสินใจเดินตามทางของบันไดขึ้นไปและก็พบว่าตอนนี้ตัวเองกับหลังยืนอยู่บนหลังผ่านด้านหลังเวทางด้านขวา คุณมองออกไปก็พบ เลียม ลูอิส ไนออล เซน และ แฮร์รี่กำลังร้องเพลงและเต้นอย่างสนุกสนานอยู่บนเวที

คุณยืนอึ้งอยู่ในความเงียบ นี่คุณกำลังอยู่หลังเวทีมันให้ความรู้สึกเหมือนตอนที่คุณกำลังรอขึ้นไปแข่งขันประกวดเต้นเลย มองดูคู่แข่งที่มากความสามารถก่อนที่จะถึงคิวของตัวเอง แต่มันต่างออกไปที่ว่า ตอนนี้คุณกำลังดูโชว์ของพวกเขา One Direction และคุณก็ไม่มีความจำเป็นต้องออกไปด้านหน้าเวทีนั่น คุณเริ่มผ่อนคลายมากขึ้นและค่อยยืนดูพวกเขาอย่างเงียบๆ

ด้วยความบังเอิญคุณสบตากับเซนแว๊บนึงก่อนที่เขาจะหันกับมามองคุณอีกครั้ง เซนฉีกยิ้มกว้างออกมาอย่างมีความสุข คุณคลี่ยิ้มให้เขาเช่นกัน จากนั้นเซนเดินตรงไปทางแฮร์รี่ คุณกัดริมฝีปากอย่างคาดหวัง ลุ้นเต็มที่ที่จะได้เห็นสีหน้าช็อตแบบสุดๆของแฮร์รี่ เซนกระซิบข้างหูของแฮร์รี่ที่ยืนอยู่กลางเวที หลังจากนั้นเขาก็ถอยหลังมาที่ด้านหลังเวทีเล็กน้อยพอที่จะสังเกตุเห็นคุณได้

แต่สีหน้าของเขากับไม่เป็นอย่างที่คุณหวัง

รอยยิ้มนั่น มันกวนที่สุด รอยยิ้มกวนประสาทและร้ายๆนั่น สายตาของเขาสำรวจคุณไปทั่ว ตั้งแต่รองเท้าไล่ขึ้นทาที่เรียวขาของคุณและชุดเดรส ก่อนที่จะเลื่อนสายตาขึ้นมาสบกับคุณ เขาเลียริมฝีปากก่อนจะ ขยับตาให้คุณอย่างกวนประสาท คุณย่นจมูกอย่างขยะแขยงกับท่าทางของเขาและสบถคำหยาบออกมาเบาๆ ถึงจะรู้ว่าเขาไม่ได้ยินมันก็ตาม คุณกรอกตาอย่างเซ็งๆและยกมือขึ้นกอดอก แฮร์รี่ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาด้วยท่าทีที่สะใจและหับกลับไปสนใจกับการแสดงอย่างอารมณืราวกับว่าคุณไม่ได้ยืนอยู่ตรงนั้น

คุณหันกลับไปด้านหลังก็ทำให้พบกับ สองสาวแดเนียลและเอเลนเนอร์ แดเนียลใส่ชุดเดรสสีมองที่ยิ่งขับให้ผิวของเธอดูสวยมากขึ้น ขณะที่ เอเลนเนอร์ ที่สวมกางเกงยีสขายาวที่ยิ่งสำให้เรียวขาของเธอยิ่งดูเรียวยาวยิ่งขึ้นไปอีก

คุณเริ่มรู้สึกไม่มั่นใจในชุดของตัวเองขึ้นมาทันที

“(ชื่อคุณ)!” แดเนียลส่งเสียงเรียกทักทายคุณพรางสวมกอดคุณทันทีที่ถึงตัวคุณ ด้านเอเลนเนอร์ก็เช่นกัน คุณส่งยิ้มให้พวกเธอ

“ที่รัก เธอดูสวยมากจริงๆคืนนี้”เอเลนเนอร์ตะโกนชมคุณแข่งกับเสียงเพลงที่ดังสนั่นอยู่บนเวที คุณรู้สึกเขินเล็กน้อย ถึงเม้ว่าจะได้รับคำชมแบบนั้น แต่คุณก็ยังไม่อยากจะเชื่อมันอยู่ดีก็ในเมื่อคุณกำลังยืนอยู่ท่ามกลาง 2สาวสวยที่คุณเคยพบเจอมาอย่างพวกเขาอย่างงี้

“ดีใจจังที่ได้เจอเธอวันนี้ ไปเถอะไปที่นั่งกัน!”แดเนียลโอบเอวคุณอย่างเร็วและเดินพาคุณออกจากด้านหลังเวทีและตรงไปที่ที่นั่งของคนดู พวกเขาเดินตรงเข้าไปท่ามกลางบรรดาแฟนคลับไปที่ที่นั่งที่แดเนียลบอกไว้กัน 

คุณเบิกตากว้างอย่างตื่นตาตื่นใจและมองไปที่พวกหนุ่มๆที่กำลังแสดงเพลงโปรดของคุณอย่าง One Thing พวกเขาดูแตกต่างจากที่คุณรู้จักไปเลย พวกเขาดูสมกับเป็นนักร้องชื่อดังถึงแม้ว่าคุณจะไม่ใช่แฟนเพลงตัวยงของพวกเขาก็เถอะ เสียงร้องสดและการแสดงบนเวทีของพวกเขานั้น คุณไม่แปลกใจเลยสักนิดว่าทำให้ผู้คนมากมายต่างสนับสนุนและชื่นชอบพวกเขามากมายแบบนี้ แถมในชุดแบบนั้นันยิ่งทำให้พวกเราดูน่าหลงใหลมากขึ้นไปอีก โดยเฉพาะ ไนออล เขาดูหล่อมากจริงๆในเสื้อคอโปนั่นคงไม่มีใครที่จะใส่แล้วดูดีได้ขนาดนั้นเท่าเขาอีกแล้วหละ

คุณได้ยินเสียงตบมือไปตามจังหวัะเพลงของสองสาวขณะที่พวกเธอยังกระโดไปตามจังหวะเช่นกัน คุณหลุดขำออกมาและตัดสินใจทำไปกับพวกเธอด้วย และก็ทำให้ได้รู้ว่าพวกเธอไม่ได้สนใจหรอกว่าผู้คนรอบข้างจะคิดหรือมองอย่างไงพวกเธอก็แค่สนุกไปกับมันสนุกไปกับการแสดงของแฟนหนุ่มของพวกเธอ และเมื่อเห็นว่าพวกเธอเต้นไปตามจังหวะเพลงอย่างเมามันมันทำให้คุณรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นที่จะเต้นแบบพวกเขาเช่นกัน

พวกเราทั้ง 3 คน ทั้งเต้นและร้องคลอไปด้วยตลอดทั้งคอนเสิร์ตอย่างสนุกสนามและมีความสุข พอคอนเสิร์ตจบลง คุณก็เริ่มรู้สึกร้อนขึ้นมาทันทียกทั้งมือและกระเป๋าขึ้นมาพัดให้ตัวเองเป็นการใหญ่ เชื่อว่าพรุ่งนี้เสียงของคุณต้องหายแน่ๆเพราะเล่นตะโกรแห้งปากร้องเพลงตลอดทั้งคอนเสิร์ตแบบนั้น อาการปวดเท้าเริ่มเกิดขึ้นหลังจากที่กระโดดโยกย้ายไปมาทั้งที่ใส่สันสูงเกือบ 3 นิ้วตลอดงาน

ไม่แปลกใจว่าทำไม่คุณถึงไม่เคยไปดูคอนเสิร์ตมาก่อนหน้านี้เลยก็เพราะอย่างงี้หละ มันเป็นที่ทำให้คุณเสียพลังงานและเหนื่อยมากๆอย่างงี้ไงหละ

คุณเดินตามสองสาวแดเนียลและเอเลนเนอร์ไปที่ด้านหลังเวทีอย่างรวดเร็ว พวกเรานั่งรอยู่ในห้องแต่งตัวกันสักพักนึง คุณอยากจะท้วงจริงๆว่าคุณยังไม่พร้อมที่จะพบพวกเขาเลยตอนที่เจ้าหน้าที่มาบอกว่าพวกเขากำลังมาถึงแล้ว คุณลุกขึ้นจากเก้าอี้และจัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมให้เข้าที่เล็กน้อยก่อนที่จะเดินตามพวกเขาออกไปพบพวกหนุ่มๆ

แดเนียลและเอเลนเนอร์ตรงไปหาแฟนหนุ่มของพวกเขา เลียมและลูอิสทันที พวกเธอมอบกอดและจูบพร้อมกับคำแสดงความยินดีกับการแสดงที่สุดยอกของพวกเขาในค่ำคืนนี้ คุณสังเกตุเห็นไนออลที่กำลังถือกล้วยหอมอยู่ในมือ และนั่นทำให้คุณตัดสินใจตรงไปหาเขาก่อนแทนที่จะเป็นสองหนุ่มอย่าง เซน หรือ แฮร์รี่ คุณต้องการที่จะไม่สนใจเรื่องดราม่าระหว่างพวกเขาสองคน

“มันสุดยอดมากเลย! พวกคุณเก่งมากๆ!”คุณเอ่ยชมเขาออกมาด้วยท่าทีที่ตื่นเต้น ไนออลส่งยิ้มกว้างกลับมา

“ขอบคุณ (ชื่อคุณ)” เขาตอบกลับพร้อมกับยัดกล้วยที่เหลือเข้าปากไปและทิ้งเปลือนมันลงถังขยะที่วางอยู่ด้านหลังเขาและหันมาพูดกับคุณอีกครั้ง “คุณจะมาที่งานเลี้ยงฉลองของพวกเราคืนนี้ที่โรงแรมด้วยใช่ไหม?”  เขาถามขณะที่คุณสังเกตุเห็นว่าอีก 2 หนุ่มกำลังเดินตางมาทางนี้แล้วเช่นกัน คุณพยายามที่จะให้ตัวเองมองไปที่ไนออลซึ่งมันก็ไม่ใช่เรื่องยากเพราะเขาเองก็มีดวงตาสีฟ้าที่น่าหลงใหลมาเช่นกัน

“โอ๊ะ ฉัน-อื้ม ฉันยังไม่มั่นใจเหมือนกันนะคุณ”คุณตอบกับไปอย่างตะกุกตะกักและหัวเราะแห้งๆออกมา ไนออลกรอกตาและยิ้ม

“หูย พูดไรแบบนั้นไม่เอาน่า ไหนคุณบอกว่าคุณติดหนี้บุญคุณผมอยู๋ครั้ง 1ไงที่เอาโทรศัพท์คุณมาคืนให้นะ ดังนั้นห้ามปฏิเสธ”พรางกระทุ้งศอกมาที่เอวคุณอย่างกวนๆ คุณและแกล้งผลักเขาออกไปคุณพยักหน้าเป็นคำตอบให้เขาแทนว่าตกลงที่จะไปตามคำชวนของเขา

“ก็ได้ ก็ได้! ฉันไปก็ได้”คุณและไนออลหัวเราะคิกคักกัน

“ดูเหมือนว่าไม่ว่าผมจะไปไหนจะต้องเจอคุณเสมอไปสินะ (ชื่อคุณ)”คุณหุบยิ้มและหยุดหัวเราะทันทีที่ได้ยินน้ำเสียงชองแฮร์รี่ที่ดังขึ้นมาจากด้านหลังคุณ ไนออลเดินหนีไปทางเลียงขณะที่คุณหันหน้าไปสบตากับเขา ดวงตาสีเขียวมรกตที่แซงไปด้วยความชั่วร้ายนั่น “ผมควรที่จะได้ระวังตัวหรือเปล่าเนี่ยกับการที่คุณทำตัวเป็น stalker ผมเนี่ย?”คุณแบะปากอย่างไม่พอใจกับคำพูดของเขา

“เพื่อคุณจะลืมนะแฮร์รี่ สไตล์ ฉันจะบอกและย้ำกับคุณอีกครั้งชัดๆว่า คุณนะเป็นคนที่ให้บัตรคอนเสิร์ตนี่ให้ฉันเองกับมือเลยนะ ได้โปรดอย่าทำเป็นโอเว่อร์แอคติ้งไปหน่อยเลยพ่อคุณ”คุณเสยผมที่ลงมาปรกหน้าไปด้านหลัง

“แน่นอนว่าผมจำได้ว่าผมเองหละที่เป็นคนให้บัตรนั่นกับคุณ แต่อย่างไรก็ตามที่คุณมาปรากฏตัววันนี้มันเป็นเพราะคำเชิญจากเซนไม่ใช่หรือไง”เขาสอบตากับคุณเพียงชั่ววินาที แต่มันรู้สึกว่านานเป็นนาทีเลย ก่อนที่เขาจะหันหน้าไปและเดินตรงไปทางเลียมและลูอิส

และนั่นเองคุณรู้สึกขอบคุณไนออลจริงๆที่ชวนคุณไปที่งานเลี้ยงด้วยคืนนี้เพราะตอนนี้คุณอยากจะได้แอลฮอลมาดับอารมณ์หงุดหงิดและประหลาดๆนี้เลยเกิน

To Be Continue….